x

Like дарж мэдээгээ үзнэ үү

Өгүүллэг

Нүдээ нээгээгүй гөлөг өвгөний ө.в.ч.и.н хуучийн хамаг х.о.р.ы.г нялх биендээ .с.о.р.о.н авч өөрөө ө.рө.ө.л. т.а.т.а.н.х..а.й болсныг хэн ч гадарласангүй өнгөрчээ

Энэ шөнө Жанчивын нойр бас л хүршгүй нь бололтой, Гадаа гудамжаар хурдлах машины моторын хүнгэнээн, дугуйны чихрах чимээг дэмий л сонсон хэд хоног хэвтлээ. Зэргэлдээ өрөөнд охин хүү хоёр нь ёстой атаархмаар сайхан нойрсож байна.

Тэд хаа нэгхэн хөнжилдөө хөдлөх нь хүртэл тодхон. Харин эр хүн гэсэндээ хүү хамар хоолой нь дуугаран хэсэгхэн хүржигнэтэл хурхираад намжина. Охин дэндүү эрх танхи өссөн тул нойрондоо ааваа! энийгээ хараач гэнэ.

Бодвол  ахтайгаа тоглоом булаалдсан уу, эсвэл идэх амттай юмаа харамласан уу. Энэ хоёрын нэгээс гарцаагүй. Тэгтэл орцны төмөр хаалга хангир жингэр дуугаран оройтсон нэгэн орон гэртээ ирж яваа нь илт.

Түүний хүнд хөлөө шатны гишгүүр дээр тавих нь асгадсан хөгшин атны тавхай аятай санжээ. Тэртээ дээшээ тэнгэр өөдөө цуурайлан одохыг бодоход дээд давхрын наймаачдын нэг мөн. “Гахайгаа” мөрөн дээрээ тавьчихаад мацаж байгаа нь энэ бололтой.

Ная гарсан жинтэй тийм ачааг нас залуу тулдаа л тэд мөрлөж байгаа юм. Түүнээс биш тавь гарсан Жанчив мэтэд таварцаглаж унах, амьсгаадах,  даахгүйн зовлон болно. Тэгтэл бүсгүй хүний адтай инээд шөнө дундын агаар цалгитал цууриатлаа.

Одоо л болж хамаагаа алдсанаас биш орон гэртээ тэгтэл оройтож ирэх монгол бүсгүй огтоос байсангүй. Хэрвээ эр хүн байвал туүнээс л.у.й.в.а.р.ч.и.н болж яваад ирэв үү. Чиний хормой, хөл хоёрт чинь орсон хий юу, нэг л юм дуулгана даа гэж эх нь з.а.г.н.а.н.а.

Харин бүсгүй хүнийг юу гэх байсныг мэдэхгүй Юутай ч Улаанбаатарын урдуур тэнэж яваад ирэв үү л гэхгүй нь мэдээж. Тэр цагт Улаанбаатар зоогийн газар ч гэж юу байлаа. Тэнэж явдаг бүсгүй хүн ч гэж хаа байлаа.

Дахиад л часхийтэл инээлээ. Инээд муутай азгүй хүүхнээ дээ, янз нь. Одооны хүүхэд олигтой монгол ёс заншил сурсангүй. Өмссөн хувцас шигээ э.р.л.и.й.з, х.у.р.л.и.й.з ёс сурталтай болсон. Хүн байтугай нохойны о.р.о.о хүртэл алдагдасныг харахад энэ хорвоо мөн чиг их өөрчлөгджээ.

Зул сараар гөлөглөдөг ноход зун дэлэн х.ө.х.өө санжигануулан шогшиж явдаг болсныг харахад э.в.д.э.р.ч з.ө.р.ч.и.л.д.с.ө.н, эгээрч мартагдсан юм олон. Гөлөг гэж бодсоноо үүр шөнөөр дугхийхийн хооронд үйлтэй юм шиг зүүдэнд ордог өнөөх дөрвөн нүдтэй гөлөг харагдах шиг болсонд бодохгүй байхыг хичээлээ.

Жанчив өөр зүйлд бодол санаагаа төвлөрүүлэх гээд чадсангүй. Өрөөл т.а.т.а.н.х.а.й болсон шаахайн чинээ биетэй халтар гөлөг юу юугүй өөдөөс нь дөрвөн мөчөө жайжилзуулан хөдлөхчөөн болсноо т.а.т.а.л.з.а.н хажуу тийш у.н.а.ж дахин өндийлөө.

Түүний г.и.й.н.а.н. га.с.л.а.х дуун дэндүү өрөвдөлтэй з.ү.р.х з.ү.с.э.г.д.э.н сэтгэл ө.м.р.ө.ө.д явчихна. Нөгөөх нялх амьтан толгой өндийлгөн дөнгөж нээсэн нүдээрээ Жанчивыг нэвт шувт ширтэн ямар нэгэн энэрэл буян гуйж байх шиг ажээ.

Тэгснээ модгор сүүлээ шарван эрхлэх, энэлэх хосолсон дуугаар г.а.с.а.л.л.а.а. Жанчивын хамаг бие зарсхийн ямар нэгэн зүйлийн төмөр хяхтнах аятай болсон нь дэндүү чийртэй байлаа. Түүний таван мэдрэхүйгээс одоо энэ бүхий гурван мэдрэх нь л үлдлээ.

Хэрвээ тэр гурван мэдрэхүйгээрээ мэдэрчих л юм бол орчлон гаслангийн гаслан болох байв. Ашгүй тэгтэл зэргэлдээ өрөөнөөс охин нь – Аав аа! Та яаж байна. Бие тань гайгүй биз дээ гэх нь сонсогдлоо.

Энэ хооронд эхнэр нь ч гэрэл асаасан байлаа. Жанчив өөрөө тэгж гөлөг шиг г.и.й.н.а.с.а.н ажээ. Тэр үүнийгээ мэдсэнгүй. Түүний сэтгэл дотор өрөөл т.а.т.а.н.х.а.й дөрвөн нүдтэй халтар гөлөг аль хэдийнэ шингэж орсон байлаа.

Өөрийнх нь чихэнд үргэлжид г.и.й.н.а.н г.а.с.л.а.ж. байгааг тэр сонсдог боловч чихэнд нь бас энэ өрөөл т.а.т.а.н.х.а.й гөлөг шингэж орсныг огтоос мэдэхгүй санжээ. Харин хаа нэгхэн харагдчихаад нүд ирмэхийн зуур алга болдог тул н.ү.г.э.л.г.ү.й тэр гөлөг одоохондоо харцанд нь орон гаран байв.

Гучин жил ханилсан Тунсаа түуний дэргэд ирж өрөвдөнгүй хараад үг хэлж чадалгүй дэмий л магнайг нь иллээ. Уг нь тэр Жанчивт чи өөрөө гөлөг шиг г.а.с.л.а.н г.и.й.н.а.а.д байна. Юун гөлөг дууриагаад байгаа юм бэ?

Учраа хэлээч гэмээр байвч, э.л.э.г.н.и.й ө.в.ч.и.н. газар авсан түүнийг илүү үгээр з.о.в.о.о.г.о.о.д яахав, давхар з.о.в.л.о.н.д. у.н.а.г.а.х.г.ү.й гэж саналаа. Цаанаа нэг л учиртай болоод Жанчив тэр гөлгийг дууриаж байгаа.

Түүнээс биш учир холбогдолгүй бол ухаан санаа нь одоохондоо саруулхан байгаа хүн хэрхэвч ингэхгүй гэж Тунсаа бодож суулаа. “Чухам ямар учиртай нохойн гөлөг юм бол доо” л гэж тэр бодож байв.

Нохой бол хүний хамгийн ойр төрөл, тийм учраас ү.х.э.х.э.д нь сүүлийг нь т.а.й.р.ч. н.у.т.а.г.л.у.у.л..д.а.г гэж хуучцуулын хэлэхийг сонссоноос цаашихыг тэр мэдэхгүй. Юутай ч з.о.в.л.о.н дээр з.о.в.л.о.н болсон нэг гөлгөн нохой байна.

Тэр нь чухам хаана байгааг мэдэхгүй, эсвэл хойд төрөлдөө … гэж бодсоноо арай ч дээ нөхрийнхөө с.ү.н.с.и.й.г эргэж төрөхдөө нохой болохыг нь хэн хүсэх билээ гэж санаад бушуухан өөр зүйл эргэцүүлэхээр оролдлоо.

“Багад нь гөлөг а.й.л.г.а.с.а.н байж таарна. Хүүхэд нохойн гөлөг хоёр хотон дотор паацганан тоглож явахыг хараагүй хэн байх билээ. Өмнө хойноо оролцон өхөөрдмөөр ноололдон хэн хэнийхээ зугааг гаргадаг биз дээ.

Түүнд а.й.х, а.й.л.г.а.х юу ч байхгүй. Ертөнцийн гурван хөөрхний хоёр нь биз дээ. Ер нь амьтны алгын чинээн үрс адилхан сүүн тэжээлтэй болохоор аймаар ш.ү.д с.о.ё.о. нь ургаагүй байдаг тул багадаа гөлөгнөөс а.й.с.а.н гэдэг худлаа. Тэгэхээр яасан байх билээ…

Тунсаа ингэж бодож суулаа. Жанчив эхнэрийнхээ нүүр нүд, духны үрчлээ нугалааг харан “Энэ маань өтлөх л гэж байна даа. Магнайд нь хэзээ ийм гүн үрчлээ байлаа. Нүднийх нь зовхи бууж явна.

Хацар эрүүнийх нь толигор арьсанд харагдахгүй байсан нугалаас тодорч эхэлж шүү. Уг нь толиотой байвал байх л нас сан. Хэтэрхий хатуу амьдарч явсан гэж үү? Тэгтлээ ч муу яваагүйсэн. Олон хүүхэд өсгөх гэж өөрийгөө өөд татах завгүй байсан билүү. Yгүй ээ.

Энэ хоёр хүүхэд ижийгээ нэг их зовоолгүй өсөж өндийсөн Тэгэхээр би гэдэг хүн л магнайд нь үрчлээ нүүрэнд нь нугалаа гартал з.о.в.о.о.ж дээ. Өмсөж зүүхээр дутааж, ө.л.с.г.ө.ж ц.а.н.г.а.аж байгаагүй ч, сэтгэл санаагаар сэхлүүн явуулж чадсангүй дээ хөөрхийг. Тийм л болж таарлаа.

Бага залуудаа би орон гэртээ ирэлгүй олон шөнө нойргүй хонуулж явсан Харалдаа байрны Сүнжидтэй далдуур учирч явлаа. Залуу сайхан насанд салаад суучихгүй хэрнээ ор тас орхиж болохгүй нуудгайтай байв.

Улаан цайм баригдчихаад нүүр улайхын оронд учиргүй гөжиж тэр чинь юу юм бэ? гэхэд нь “уйдсан эр эм хоёрын хөндийрсөн зайг бөглөгч” гэж хэлж билээ. Тийм тийм юмнаас эмгэн болох нас нь болоогүй ч эрт өтлөхөд хүрчээ” гэж бодохоор гэмшээд гэмшээд баршгүй нэгэн их гэм зэм дээрээс нь аадрын бөөн хар үүл мэт нөмрөн буух шиг боллоо.

Түүний сэтгэлд хуралдсан энэ г.э.м.ш.л.и.й.г юугаар ч цагаатгаж, яагаад ч засаж залруулахын аргагүй санж. Хайлсан мөнгө мэт бөмбөрөн байгаа харамсал одоо хэт оройтжээ, Тунсаагийн санчигны хэдэн буурал үс л х.о.р гаргасан сүү мэт санагдмагц Жанчив нүдээ бүрхээд ирсэн н.у.л.и.м.с.а.а барьж амжлаа.

Тэгээд олон шөнө бодож хоносон гөлөгний тухай огт ярилгүй тас нуусаар төөрөг, тавилангаараа болохоор шийдлээ. Хэрвээ тэр тухай хэлчихвэл хүү охин, Тунсаа гурав газрын хаанаас ч болов олоод ирэх нь мэдээж тул бас нэг амьтныг з.о.в.о.о.х нь тодорхой байлаа.

Тэгж бодоод Тунсааг унтаж амардаа бие гайгүй гэдгээ хэлэв.  Өрөөний гэрэл унтармагц өлөг хууч нь дийлсэн Жанчив өнөөх гөлгөө дахин нягтлан бодлоо. Түүнийг хорь дөнгөж гарч явахад хамар хашааны Даш өвгөн э.л.э.г.н.и.й. х.ү.н.д ө.в.ч.и.н тусч г.э..д.э..с нь х.э.н.г.э.р..эг болоод э.м.ч.и.л.г.э.э.г.ү.й гэгдэн э.м.н.э.л.г.э.эс гарч гэртээ хоногоо хүлээж байлаа.

Тэгтэл нэг өглөө мань өвгөн хуучцуулаас сонссоноо эцсийн найдлага болгон горьдлого таслахаар шийджээ. Дөнгөж төрсөн нүдээ нээгээгүй гөлөг олж ир гэж хүүдээ зарлиг буулгав. Өдөр хоногоо хүлээсэн эцгийнхээ эцсийн хүсэлтийг биелүүлэхээс өөр зүйл толгойд нь орсонгүй.

Тэгээд өнөө маргаашгүй гөлөглөх болсон халтар г.и.ч.и.й.г ө.ө.х м.а.х.а.а.р хуурсаар хашаандаа оруулаад авчээ. Халтар г.и.ч.и.й. танихгүй айлын хашаанаас гарах гэсэн боловч хаалга үүд хаяа хатавч нь зүү орохын ч зайгүй санжээ.

Тэгтэл хэвлийд нь хөдөлж хөөрцөглөдөг олон юмс юу юугүй төрөх төлөвтэй болмогц нь түлээний пингийн нэгэн булан дахь н.о.в.ш ноорхой дээр хэвтэр засч авлаа гэнэ. Тэнгэр газар дайвалзан хамаг биеийн тамир хайчсаныг мэдэхгүй болтол х.ү.ч.т.э.й өв.д.с.ө.н.ө.ө эхний гөлөг, түүний дараа, дараагийн гэсээр хэдэн ч гөлөг цувж т.ө.р.с.н.и.й.г. .г.и.ч.и.й. мэдсэнгүй.

Ёстой юм ёсоороо болж амьтсын г.и.й.н.а.х чимээ сонсоод яах ч аргагүй хэвтэр сэлгэн ц.а.в.ь цуухандаа наалдуулжээ. Энэ хооронд Даш өвгөний хүү сүйхээчлэн нүдээ нээгээгүй нялх нойтон амьтныг авч ирсэнд өвгөн цэрийсэн г.э.д.э.с, э.л.г.э.н дээрээ тавиад нөмөрсөн дээлээрээ х.у.ч.ж.ээ.

Хичнээн ч хугацаа өнгөрснийг бүү мэд сахиж суусан хүмүүс сайтар ажин юу болох хийгээд ямар үр дүнд хүрэхийг хүлээгээд л суужээ. Тэгтэл нялх амьтан өвгөний э.л.г.э.н тус газраас ө.н.х.р.ө.н .о.й.ч.ж.э.э.

Анхандаа а.м.ь.т.а.й байгаа эсэхийг мэдэхгүй мэл гайхаж суусан хүмүүс татвалзан өндийх аядахыг хараад ширтээд л байж. Тэг тэгсээр нялх амьтан цагираглан хэсэг хэвтсэнээ х.ө.х..ө.ө эрэх аядан хүзүү толгойгоо нэг л эвгүйхэн хөдөлгөжээ.

Нүдээ нээгээгүй гөлөг өвгөний ө.в.ч.и.н хуучийн хамаг х.о.р.ы.г нялх биендээ .с.о.р.о.н авч өөрөө ө.рө.ө.л. т.а.т.а.н.х..а.й болсныг хэн ч гадарласангүй өнгөрчээ. Хожим хоол эрэн г.и.й.н.а.ад байхаар нь авч ирээд эхийг нь бараадуулан орхижээ.

Өвгөн өндийхтэй болж өнөөх х.э.н.г.э.р.э.г болсон г.э.д.э.с нь татагдаж э.л.э.г хавийн хамаг з.о.в..и.у.р ш.а.н.а.л..ал хурууны өндөгнөөс өргөс авсан мэт арилсан байлаа. Өнөө муу гөлөг цувж төрсөн бусдыгаа бараадан хөдлөх аядавч хоёр тийшээ ээлжлэн т.а.т.а.ж. у.н.а.д.а.г хуучтай болжээ.

Цувж төрсөн бусад гөлөг хоног хоногоор боргошин паацганаж гүйхтэйгээ болоод байхад өвгөний ө.в.ч.и.н. хуучийг авсан гөлөг өдөр хоногоор улам л т.а.т.в.а.л.з.ан унаж тусдаг болжээ.

Өвгөн хэвтрээс босч гэрээс өөрөө гарч морь харахтайгаа болоод байлаа. Ө.в.ч.и.н засал авсанд ү.х.э.х нь гэж сахиж байсан хүмүүс энэ учиртай арга чаргын ид шидийг биширч байлаа. Нэг мэдэхэд өвгөн Даш хоол унданд орж биеийн тэнхэл нь сайжран сайжирсаар эрүүл хүн болжээ.

Yйл л.а.й.г нь өчүүхэн биендээ шингээж авсан нялх амьтан нэг өглөө м.а.ж.и.й.с.а.н байлаа. Энэ явдлаас хойш хэд хоноод эрүүл болсон өвгөн Даш орчлонг бас о.р.х.и.ж.э.э. Хуучцуулын үгээр бол өөрийн биеийн ө.в.ч.и.н хууч, үйл л.а.й.г.а.а. үүрүүлсэн тэр нялх амьтныг нүд а.н.и.н а.н.и.т.а.л нь тэжээн асрах учиртай санж.

Тэгсэн бол энэ нялх амьтан а.м.и.а.р.а.а а.м.и.й.г нь а.в.а.р.д.а.г.а.а.р.а.а аврах байжээ. Энэ бүхнийг эргэцүүлэн хэвтсэн Жанчивт хөөрхий нялх гөлөг үзэгдэх шиг болж өрөөлийн ө.в.ч.н.ө.ө.р биеэ х.о.р.д.у.у.л.с.а.н нь буян болж өвгөн харин н.ү.г.э.л ү.йлдсэнийг зэ.в.ү.ү.ц.эж байлаа.

Жин өвлийн жавар мэт энэ з.э.в.ү.ү.ц.л.э.э.с.ээ болоод ж.и.х.ү.ү.ц.с.эн бие нь агдас хийв. Тэгээд харанхуй дотроос элсний ширхэг мэт ганц бүгээн юмыг олж харлаа. Тэр нь ү.й.л.и.й.н ү.р, лай ланчиг, ө.в.ч.и.н ш.а.н.а.л.а.л.а.а өөрөө биеэрээ эдэлж дуусахаар шийдсэн нигүүлсэл, эр зориг байлаа.

Ингэхийн сацуу эцсийн амьсгал т.а.с.р.а.н та.с.а.р.т.ал үзэгдсээр байгаа нөгөөх дөрвөн нүдтэй халтар гөлөгнөөсөө өөрөө Жанчив уяа нь алдуурсан мэт цагаан зураас татуулсаар амьд амьтан хүршгүй алсын холд одлоо Тэгж энэ орчлонд цоо эрүүл цор ганц халтар гөлөг үлдэн хоцорлоо.

Leave a Reply

 АНХААР!

Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд манай сайт хариуцлага хүлээхгүй.

Back to top button